ای قدت همچون
صنوبر ای لبت همچون شکر زلف داری همچو
عنبر صورتت همچون قمر
چهارخصلت درتو
موجوداست ای رشگ پری خوبروی وشوخ چشم
وزود رنج وعشوه گر
درمیان مردمان
ممتازهستی ای صنم غایت حسنی وزیبایی ولی
آشوبگر
هرکه می
بیندترا شیداوعاشق میشود لب به دندان
می گزدبرجان او افتد شرر
برسرراهت
فتاده قلب های بی شمار زخم خورده رنج
دیده له شده بی برگ و بر
چون ترا دیدم
دل از کف دادم ومجنون شدم رحم کن بر
جان این عاشق توای بیدادگر
نی غلط گفتم
توفرزند منی ای خوب چهر دوستت دارم
قسم برجان تو همچون پدر
دخترنازمنی ای
خوبروی دلستان بادعمرت بیش از صدسال و
مالت بی شمر
خواهد از
بهرتو محسن عزت بی حد وحصر شادوسالم
باشی وخوشبوی همچون مشگ تر
با تقدیم
احترام محسن فربخش
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر